The term "420" was first associated with marijuana use in 1971. 2. It was the time of day when a group of California high school students who called themselves the "Waldos" decided to meet to hunt for a rumored abandoned stash of cannabis. The students would meet at 4:20 p.m. near a statue of Louis Pasteur on the grounds of San Rafael High Ak chceš dostať do podvedomia tento životný štýl 420, nezabudni článok zdieľať alebo preposlať. 20. apríl Každoročné podujatie sa považuje za príležitosť na oslavu užívania marihuany a zároveň sa usiluje o jej legalizáciu v častiach sveta, kde je zakázaná. 420 je podujatie na oslavu marihuany, ktoré sa koná 20 El codigo 420 asi­ como 710 Ha sido pensado sobre semeente expondremos demasiado preferiblemente despues. Si estas empleando Tinder desplazandolo hasta el pelo es la que habias topado con 2 curriculums que tienen el numero 420 sobre el historia, seri­en debido a la unica razon especi­fica. 2022420意思tinder-房地產討論分析，精選在Youtube的熱門影片，找420意思tinder,420意思,420 friendly意思,420意思tinder在Youtube的熱門話題就來房地產即時資訊討論站 Giải mã con số 420 trên tiểu sử Tinder. Điều này có nghĩa là người đó có thể chấp nhận việc hút cần hoặc thậm chí họ có hút cần sa, nhưng không có nghĩa là họ muốn tìm một người cũng hút cần giống mình. 420 FRIENDLY means that someone is a User of Cannabis or Tolerant of Cannabis Use. The phrase 420 FRIENDLY is typically used in personal ads and on dating sites, such as TINDER and Craig's List, to indicate that the poster smokes cannabis and/or is open to contact from someone who does. Prerequisites: 420:215 or 420:217 or 420:216 or 420:218. Course Description: The modern reader can only be surprised by the importance of consent and female desire in early modern theater when marriages and alliances were forced upon women and decided by families - especially fathers. Using performative tools, theatrical technique and literary CS8LRWK. Tinder powstał dobrych kilka lat temu w Los Angeles i zrobił zadziwiająca karierę. Miliony „matchy” (dopasowań) dziennie to pewien znak czasów. Możemy pomstować na to, że nie umiemy już nawiązywać relacji, ale tak naprawdę nie ma to większego sensu. Świat się zmienił, ludzie też się zmieniają i prawda jest taka, że dziś komunikujemy się między sobą głównie elektronicznie. Złościć się na randki w internecie to to samo, co złorzeczyć na FB, komputery i świat on line. Tak po prostu jest − i nie ma sensu zawracać kijem Wisły. Jak działa Tinder? Czy warto z niego korzystać? Kogo możesz tam znaleźć? Jakie opinie o Tinderze znajdziemy wśród użytkowników i eks użytkowników aplikacji? Sprawdziłam to! Aż za dobrze;) Zaczyna się zwykle tak samo. Jesteś bez pary i samotność zaczyna lekko ciążyć. Jeśli nie jesteś już w wieku szkolnym, studenckim, nie prowadzisz życia, które jest jedną wielką imprezą, na której łatwo poznać ludzi, możesz mieć problem. Wtedy prędzej czy później pojawia się Tinder. Statystycznie znamy dziś sporo osób – ale z niewieloma z nich wchodzimy w bliższe relacje. Ludzie nie mają się gdzie poznawać. Jesteśmy zamknięci w czterech ścianach – pracujemy coraz więcej, dystans od człowieka do człowieka, zwiększył się w ostatnich dwóch- trzech dekadach znacząco. Jednocześnie mamy potrzeby bycia w relacji, czy przynajmniej bliskości (nawet jeśli chwilowej), z drugim człowiekiem. Na tym gruncie powstało wiele aplikacji randkowych i serwisów, w których ludzie mogą się poznać. W Polsce była to ( i jest) Sympatia, Badoo, eDarling, ale żadna z aplikacji nie zrobiła takiej kariery i nie budzi takich emocji jak Tinder. Skąd się wziął i czemu stało się tak jak się stało? SPIS TREŚCI: 1. Co to jest Tinder i jak działa? 2. Opinie o Tinderze i szukaniu partnera w sieci 3. Czy Tinder to obciach? 4. Dlaczego nie możemy znaleźć partnera? 5. Czy warto korzystać. Tindera? 6. Opinie mężczyzn i kobiet o Tinderze? 7. Opis na Tindera – jak szukać, żeby znaleźć partnera na Tinderze? 8. Oszust z Tindera – jak nie dać się oszukać na Tinderze? i inne. Co to jest Tinder i jak działa? Czy warto spróbować szukania miłości na Tinderze? Świat Tindera to obraz, zdjęcie, często brak słów. Talia kart, z której wybierasz osoby, które ci odpowiadają − dając w prawo, i te, których nie chcesz poznać, dając w lewo. Genialne w swej prostocie! Jeśli dwie osoby wykonają ten sam gest, mamy „macha” − czyli parę. Wtedy możecie do siebie napisać i sprawdzić, czy faktycznie chodzi wam o to samo. Tinder na świecie jest traktowany jako aplikacja do poszukiwania partnerów do seksu – ale w Polsce wygląda to trochę inaczej. Większość facetów faktycznie szuka takich relacji. Większość kobiet deklaruje że nie. Prawda, jak to prawda, zwykle leży po środku. W Polsce, według statystyk, do których dotarłam, z Tindera korzysta około 200 tys. osób. Co ciekawe, panów jest więcej niż pań − w niektórych grupach wiekowych znacznie więcej. Z Tindera najcześciej korzystają osoby młode – poniżej 25 roku życia, jeśli chodzi o kobiety − ale już panowie są starsi − blisko 60% facetów w aplikacji ma powyżej 35 lat, podczas gdy kobiet w tej grupie wiekowej jest zaledwie 22 %. Co pewnie najciekawsze dla singli − szansa na spotkanie kogoś, kto również jest sam i nie szuka wyłącznie kochanki/kochanka dostępnego w porze lunchu jest spora – ale nie stuprocentowa. Tinder, jako że jest aplikacją służącą również tym, którzy szukają niezobowiązującego flirtu, to miejsce, gdzie około 40% użytkowników deklaruje, że… jest w związku. Dlaczego ludzie to robią? To temat na inny tekst. Fakt ten warto jednak znać i weryfikować dodatkowo w bezpośrednich rozmowach − bo o ile część użytkowników pisze o swoich oczekiwaniach i potrzebach, istnieje spora grupa, która o tym, że szuka tylko odskoczni, rozrywki i niezobowiązującego romansu, mówi dopiero po sparowaniu, zapytana wprost, albo i w trakcje trwania znajomości. Jeśli nie tego szukasz − będziesz rozczarowana – dlatego komunikacja, także tutaj, to podstawa. Opinie o Tinderze i szukaniu partnera w sieci Jak to bywa z rzeczami nowymi i nieoczywistymi, opinie są skrajne. Te, które znajdziesz niżej, pochodzą z ankiety, którą wypełnili moi czytelnicy. Co ciekawe, z nowoczesnych form poszukiwania partnera korzystała ponad połowa ankietowanych – a grupa ta to w większości ludzie powyżej 30 roku życia, a więc już nie najmłodsi. Pozwala zmniejszyć nieśmiałość. Dobry jak każdy. Dla mnie się nie sprawdziło. Ogólnie uważam, że wolne kobiety są przeważnie fantastyczne i często ciekawsze od mężatek. W przypadku mężczyzn jest odwrotnie. Nieustająca spotykałam tam 40-letnich kawalerów mieszkających z mamusią albo kilkukrotnych rozwodników mówiących o swoich byłych per „wariatka”, „szmata”, „dziwka”. Nie mówię już o oszustach w stylu − jestem sam z 8-letnią córeczką, żona umarła, jakoś sobie radzimy. Potem okazuje się, że to chwyt na naiwne kobiety. Zmienia się świat i zmienia się technologia. Dlaczego nie? Jeśli może nam pomóc, to jest to również jakaś możliwość. W obecnych czasach jest to naturalne i gdybym rozstała się teraz z partnerem, to tam szukałabym tej osoby. Wszystko jest dla ludzi. Znam wspaniałą parę z Tindera, która jest ze sobą już kilka lat. Trzeba mieć cierpliwość do korzystania z nich, nastawić się na możliwość natknięcia się na desperata czy wariata, ale uważam, że da się znaleźć to, czego się szuka. Każdy sposób na znalezienie drugiej osoby jest dobry, pod warunkiem że działamy w sieci ostrożnie, nie przyjmujemy bezkrytycznie informacji zawartych w profilu drugiej osoby i nie przypisujemy automatycznie poznanej osobie oczekiwań, jakie sami mamy w związku z daną znajomością. Nie ma dla mnie znaczenia, gdzie kogoś poznajesz. Znam wiele par, które poznały się w ten sposób i nie był to tylko one-night stand, a w dwóch przypadkach skończyło się ślubem 😉 Ja nie miałam takiego szczęścia − korzystałam z Tindera bardzo krótko i dwóch facetów, z którymi umówiłam się na randkę, chciało mnie od razu zaprosić do siebie, więc zdecydowanie nie byli to kandydaci do stałego związku. Tak znalazłam mojego męża. Teraz umiemy w necie znaleźć partnera, a w życiu realnym już ciężej. W regalu udajemy, w necie, będąc anonimowymi, znajdujemy odwagę na szczerość. Totalne zachwianie wartości. Jakby szczerość została zepchnięta do podziemia. Jakby prawdziwość była czymś wstydliwym. Czy Tinder to obciach? Z takim pytaniem spotkałam się nie raz. Tak jak wiele moich koleżanek sama również pytałam siebie, czy pokazanie swojej twarzy w aplikacji randkowej, która w pierwszym odruchu kojarzy się z seksem, nie jest obciachem i ujmą na honorze. W końcu jednak stwierdziłam, że to źle postawione pytanie. Bo czy szukanie partnera: przyjaciela, kogoś, z kim można spędzić miły wieczór, wyjść na spacer, rower, do kina czy wreszcie – może − zakochać się i stworzyć związek, jest obciachem? Czy jest coś złego w tym, że mówimy światu: „Jestem sama. Chętnie poznam kogoś nowego. Szukam”? Owszem, potencjalnie pewnie również przygody, ale czy naprawdę wszystko musimy w życiu traktować ze śmiertelną powagą? Kobiety boją się oceny, potwornie obawiają się kompromitacji i ciągle, zupełnie bez sensu, dają się zawstydzać. Powiedzmy temu wreszcie „stop”. Mamy życie seksualne, potrzeby seksualne i marzenia związane z byciem w relacji. Chcemy bliskości, wspólnego spędzania czasu, pocałunków, pragniemy się czuć chcianym, intersującym, nie chcemy żyć w totalnej samotności – to wszystko zupełnie, najzupełniej naturalne! A jeśli ktoś tego nie rozumie, kwestionuje to − wyślij go do diabła. Dzisiaj ludzie spotykają się inaczej niż kiedyś, wielu z nas nie ma możliwości dotarcia do nowych osób ot tak, w codziennym życiu. Pracujemy, obracamy się w kółko w tym samym środowisku, może raz na miesiąc czy tydzień wyjdziemy gdzieś, ale i tak nie ma pewności, że poznamy kogoś, z kim będzie nam po drodze. Jeśli używamy aplikacji mobilnych choćby do tego, by dojechać na miejsce dzięki wirtualnej mapie, monitorować pogodę czy wreszcie (wiem, porównanie może bolesne) robić zakupy w sklepach internetowych, co jest złego w tym, że korzystamy z nowoczesnych form poszukiwania partnera? Młodym dziewczynom już nie trzeba tego tłumaczyć. Tym starszym mówię stanowczo: Miej to w dupie! Nie przejmuj się nikim, rób swoje i bierz z życia to, co jest ci potrzebne. Nie chcesz być sama? Szukaj! To żaden wstyd! Przeczytaj również : Jak być szczęśliwym singlem! Dlaczego nie możemy znaleźć partnera? Matthew Hussey −amerykański specjalista od podrywania i poszukiwania partnera/ partnerki − pisze, że winę za to, iż nie możemy nikogo sobie nikogo znaleźć… ponosimy przeważnie my sami. A główny błąd polega na tym, że poznajemy za mało ludzi! Ile nowych znajomości nawiązałaś w ostatnim miesiącu? Ile z tych osób mogłoby ewentualnie nadawać się na partnera? Żaden? Jeden? To trochę jak z graniem w gry losowe. Jeśli raz w roku puszczasz kupon lotto, szanse na to, że trafisz choćby trójkę, są mniej niż marne. Aby spotkać kogoś ciekawego, musisz poznawać nowe osoby, powiększać krąg swoich znajomości. Nie do każdego spotkania trzeba podchodzić śmiertelnie poważnie. Umówić się na spacer czy kawę to nie jest wyzwanie, któremu nie sprostasz. Spróbuj raz, drugi, piąty − i nie nastawiaj się, że z każdej znajomości musi coś wyniknąć. Ile osób trzeba poznać, żeby wpaść sobie wzajemnie w oko? Czasem jedną, a czasem 50. Jeśli samotność nie jest twoim ulubionym stanem, to próbuj, próbuj i jeszcze raz próbuj! Ghosting – co to jest, dlaczego ludzie znikają bez słowa, jak sobie radzić z ghostingiem? Ogromne oczekiwania = ogromny problem czyli dlaczego tak trudno kogoś poznać na Tinderze Problemem jest także to, o czym metaforycznie i trochę humorystycznie pisałam w tekście o tym jak mieć szczęście w miłości. On był mechanikiem, dobrze po trzydziestce, mieszkającym z mamą, lekko łysiejącym, z brzuszkiem. Raczej introwertykiem. Czas wolny spędzał głównie przed telewizorem, czasem pojechał na ryby. Tu możesz wstawić również średnio przystojnego Krzyśka z urzędu, Mateusza z korpo, który co prawda radzi sobie, ale jakoś płeć piękna nie ściele się do stóp. Ona – księgowa w małej firmie, również po trzydziestce, trochę korpulentna, nieśmiała, dość kiepsko ubrana, bo zawsze uważała, że dla kobiety najważniejsza skromność. Ona może być też każdą inną kobietą, także obiektywnie atrakcyjną, ale już w lekkiej panice, że partnera nie znajdzie , a czas leci. Znajomi zaprosili tych dwoje samotnych na wspólną kolację, bez zobowiązań, po prostu, aby się poznali. Na drugi dzień on zapytał kolegę o wrażenia, a ten na to: – Coś Ty! Ona nie dla mnie! Ja to lubię takie kobiety co to mają prezencję! Wiesz! Żeby szpilki nosiła, seksowna była, odważna, żeby koledzy w zakładzie zazdrościli, żeby się można było pokazać! A ta.. no miła, ale taka zwykła! Nie, nie umówię się więcej, nie ma sensu! Ona też zapytała koleżankę o to samo i usłyszała: – Kochana! Dziękuję Wam za dobre chęci, ale nie! Gdzie tam on dla mnie! Ani studiów nie skończył, ani nie wygląda! Jakby mama usłyszała, że ja z mechanikiem się spotykam to by chyba na zawał umarła! Ja to lubię takich postawnych, ładnych, jak ten aktor! Żeby gadanę miał, po świecie jeździł, jakąś firmę może… A ten, no cóż.. miły może, ale nie dla mnie! Tak to dwoje ludzi, którzy mogli się poznać, może pokochać, nawet nie dało sobie szansy. Agnieszka Osiecka podzieliła dawno temu mężczyzn na trzy grupy: wiecznych chłopców, dostojników i panów Cześków. Kobiety też można podzielić podobnie i wyszłyby nam wieczne dziewczynki, damy i panie Grażynki. Wiesz gdzie jest problem? Że odrzucamy zanim poznamy. Nasz dogmat przysłania nam oczy! Naukowcy z Anglii prowadzili badania nad statystycznymi szansami znalezienia partnera, który odpowiadałby wymaganiom przeciętnej osoby. Chodzi o te wymagania, które określamy na starcie, czyli np. wzrost, rodzaj sylwetki, wiek, wykształcenie, status materialny, fakt posiadania dzieci lub nie, czy choćby … preferencje co do zwierząt domowych! Okazało się, że jak pisze Pepsi Eliot – nieco ponad 84 440 jednostek spełnia wymagania przeciętnej osoby z 47 milionów dorosłych obywateli w Wielkiej Brytanii. To jest, uważaj: 1 do 562. To już wygląda trudno, ale jeśli się temu przyjrzeć bliżej, to widać, że to i tak jest optymistyczne spojrzenie na sprawę. Jeśli podchodzisz do tematu bardzo konserwatywnie, a wiele osób tak podchodzi, może się okazać, że te szanse to jest naprawdę 1 do Nie starczy Ci życia, żeby poznać tyle osób, a jeśli wziąć pod uwagę, że nawet te które pozornie odpowiadają naszym wymaganiom, mogą zwyczajnie kłamać czy upiększać rzeczywistość, stajemy w obliczu prawdziwej „mission impossible”. Spotkałam kiedyś chłopaka, który powiedział, że rozstał się z poprzednią partnerką, bo ” w sumie była idealna, ale miała dziwne palce u nóg”. Inny powiedział, że ” nie jest w stanie zaakceptować u partnerki tendencji do tycia, nawet jak jest szczupła”, jeszcze inny, młody lekarz, desperacko szukał partnerki, a jednocześnie skreślał na starcie każdą, która przynajmniej w 90 % nie spełniała jego wymagań bo “stać go na lepszą, nie musi zadowalać się byle czym” – jakby partnerka była samochodem z salonu, w którym można wybrać sobie wszystko, łącznie z kolorem felg. Ale z kobietami, drogie Panie, często jest bardzo podobnie. Odrzucamy również z błahych powodów, szukamy ideału, a te- no cóż, nie istnieją. Warto pamiętać, że niestety z wiekiem, nasze szanse na matrymonialnym rynku maleją i nie ma tu sprawiedliwości. Tak wypada praktyka i można się na to obrażać, ale jest to trochę walka z wiatrakami. Często Ci mężczyźni, których najbardziej pragniemy ( najprzystojniejsi, z karierą, pieniędzmi i charyzmą) okazują się najgorszymi kandydatami na partnerów. Przy bliższym poznaniu okazują się puści jak wydmuszka, egocentryczni, rozkapryszeni i niezdolni do okazania jakiegokolwiek wsparcia. Ciemna strona Tindera – czyli wielka miłość, czy raczej słaby seks? Tinder, jak i cała sieć – ma swoją ciemną stronę. Jej istnienie nie jest jednak jak lubimy uważać winą samego Tindera, czy jakiejkolwiek innej aplikacji. To dzięki istnieniu sieci i pozornej sieciowej anonimowości, widzimy jak w soczewce to, co zawsze było, ale nie manifestowało się w tak jawny sposób. Na Tinderze widać to podwójnie – a wielu użytkowników bez skrępowania pokazuje swoje chyba nie najbardziej chlubne oblicze, które pewnie na co dzień ukrywają pod dobrze skrojonym garniturem czy gustowną garsonką. Tak, tu szambo wylewa często i nie udawajmy, że jest inaczej, bo będzie to zakłamywanie rzeczywistości. Czy jest się na co oburzać? Ludzi zawsze tacy byli. Teraz widać to bardziej i mniej się tego wstydzimy. Nasza akceptacja dla różnych form ekspresji ludzkiej seksualności i relacji jest większa. Na Tinderze bardziej niż na co dzień widać jak bardzo boimy się bliskości – jak mocno chronimy się przed jakimkolwiek zaangażowaniem, jak instrumentalnie potrafimy traktować drugiego człowieka. To są smutne wnioski i nie zawsze przyjemne rozmowy. Taka jest jednak prawda o nas i wnioski z rozmów z ludźmi, ze spotkań – nie zawsze napawają optymizmem. Warto jednak pamiętać, że to nie jest wina Tindera. To jest znak czasów i nasza własna odpowiedzialność. Tam to wszystko jest po prostu “na tacy”, bardziej jawne. I w pewnym sensie również bardziej akceptowane. Książka, z która życie jest lepsze <3 Czy Tinder to miejsce dla wrażliwych? Kiedyś na kobiecej imprezie moja koleżanka zapytała, czy Tinder to miejsce dla ludzi wrażliwych. Dla kobiet, które wierzą w rycerską miłość, w prawdziwe dobre maniery i w to, że faceci bywają czasem prawdziwymi dżentelmenami. Nie ma jednej słusznej odpowiedzi na to pytanie. Bo czy w ogóle świat jest miejscem dla takich osób? A przecież w nim żyjemy − nie mamy innego wyjścia. Tindera − tak samo jak każdej innej sieciowej aktywności − nie należy traktować śmiertelnie poważnie. Warto pamiętać powiedzenie, że póki nie mieliśmy internetu, nie wiedzieliśmy, ilu idiotów nas otacza 😉 A przecież to wcale nie znaczy, że idioci wcześniej nie istnieli. Faceci (i babki, bo takie też są), którzy tworzą niewybredne, czasem wulgarne opisy i wiadomości, istnieją również w rzeczywistym świecie – mijasz ich na ulicy, pracujesz z nimi w sąsiednim biurze, mieszkasz w tym samym bloku. W internecie być może mają po prostu więcej śmiałości. Tindera nie ma sensu ani gloryfikować, ani demonizować. Jesteś samotna, samotny? Spróbuj. Jeśli ci się nie spodoba, usunięcie apki i profilu trwa krócej niż minutę. Ja spróbowałam i żyję. Czy warto? Nie wiem. Tinder może znużyć, może zmęczyć − ale jeśli w realu nie udaje się nikogo poznać, a samotne wieczory doskwierają, czemu nie dać sobie szansy? Dlaczego kobiety dają się oszukiwać? (także o “Oszuście z Tindera”) Tinder 2020 / 2021 – moja opinia, Tinder w pandemii Ten tekst napisałam w 2019 r. i od tego czasu zebrałam sporo nowych opinii i doświadczeń, także własnych. Dziś oceniłabym Tindera gorzej niż w czasie, gdy powstał ten tekst. Tinder w pandemii stał się miejscem wirtualnych kontaktów, trochę z braku laku i innych możliwości, ale to wszystko co w nim było trudnego i wypaczonego, nabrało niestety jeszcze większego wyrazu. Dziś on line robimy wszystko: pracujemy, spotykamy się, odbywamy konferencje, zamawiamy jedzenie. Z miłością i seksem jest podobnie. Tinder stał się w tych czasach swoistym “sklepem z mięsiem”, gdzie na ladzie jest pozornie ogromny wybór i morze możliwości. Tracimy więc godziny i miesiące na wirtualnym wybieraniu i rozmowach, z których najczęściej nic nie wynika. Z dziesiątek machy, najczęściej nie wynika żadne realne spotkanie. A jeśli wynika, najczęściej również nigdzie nie prowadzi, chyba że do szybkiej konsumpcji znajomości, która bardzo często rozczarowuje, bo nie jest ani satysfakcjonująca seksualnie, ani emocjonalnie, skłania co najwyżej do dalszych poszukiwań nowych doznań. W ten sposób wiele osób wpada w błędne koło wiecznych poszukiwań i ląduje na Tinderze, jeśli nie na stałe, to z przerwami na długie lata. Jest jeszcze coś szalenie niebezpiecznego w Tinderowych poszukiwaniach i jest to iluzja wiecznego, ogromnego wyboru. Lajki i mache wpływają na nasze ego, które zaczyna niebezpiecznie szybować w kosmos, trochę w oderwaniu od rzeczywistości. Dotyczy to w mojej opinii obu płci, ale dość mocno dotyka panów, których zegar biologiczny nie goni i którzy społecznie mają większą łatwość bycia bez pary. Mając do potencjalnego wyboru tysiące profili dziewczyn, często przerabiających swoje zdjęcia, prezentujących się od najlepszej możliwej strony ( o co też trudno mieć pretensje, bo to się klika), w dowolnej grupie wiekowej, którą można ustawić, stają się oni swoistymi jurorami rynku matrymonialnego, z wymaganiami względem kobiet sięgającymi gwiazd. W efekcie łysy pan z brzuszkiem i okularami na nosie, siwiejący i dawno już po 40-tce uważa za nieatrakcyjną, każdą normalną kobietę, a już nie daj Boże z nadwagą! Wszyscy pragną modelek, najlepiej nie za wysokich, bo sami za wysocy nie są, których będą im zazdrościć koledzy. Te wymagania wobec mężczyzn nie są chyba aż tak wygórowane, a przynajmniej panie o nich nie mówią. Lista życzeń jest tu dużo krótsza i mniej szczegółowa. Obie płcie wpadają jednak w pułapkę poszukiwania coraz to lepszego modelu, przebierania w ludziach jak w ubraniach na wyprzedaży. Zapominamy o tym, co jest najważniejsze: że ideałów nie ma i że żeby kogoś naprawdę poznać, zachwycić się i doświadczyć tego, za czym tęsknimy, musimy coś od siebie dać. Musimy poświęcić czas, mieć dla siebie i od siebie uważność, a nie traktować siebie jak zabawki, z którą może i przyjemnie spędza się czas, ale po chwili ona się nudzi i szuka się czegoś co zachwyci bardziej, mocniej, wywoła większe emocje. To jest drga donikąd. Wszystkie te problemy powodują jednak po obu stronach rosnącą frustrację, bo okazuje się, że Tinder rzadko naprawdę pomaga poznać kogoś z kim można się związać lub chociaż przyjemnie spędzić czas. Tinder opinie kobiet i mężczyzn – czym się różnią? Większość osób zauważa, że kobiet na Tinderze jest mniej niż mężczyzn, ale statystyki nie do końca to potwierdzają. Mężczyźni najczęściej narzekają na to, że wiele profili jest fałszywych, że kobiety nie odpisują na wiadomości oraz, że trudno tak naprawdę realnie kogoś poznać. Opinie kobiet o Tinderze, najczęściej dotyczą zupełnie innych niż kobiece męskich oczekiwań. “Wielu facetów – pisze Agata – traktuje Tindera jak darmowy burdel i wcale się z tym nie kryje. Większość określa swoje poszukiwania skrótami, szukają dyskretnej znajomości, przyjaciółki bez zobowiązań, czy kogoś, z kim można uprawiać seks, najlepiej dziś wieczór. Wiele kobiet zwraca uwagę na to, że ich opinia o Tinderze byłaby lepsza, gdyby nie wieczne wulgarne propozycje, obecność na serwisie całej masy poszukujących wrażeń mężów, czy wreszcie “erotomanów gawędziarzy” opowiadających ciągle te same wirtualne historie. Obie strony narzekają na znikających rozmówców – oraz na retuszowane, często mające niewiele wspólnego z rzeczywistością zdjęcia. Opis na TINDERA – co napisać, żeby znaleźć to, czego szukasz? Nieważne czy szukasz partnera, kochanka, przyjaciela, warto określić swoje oczekiwania. Wiele osób uważa, że opis na Tinderze nie ma sensu, bo i tak nikt go nie czyta, ale nie jest to do końca prawda. Faktycznie, wiele osób nie ma żadnego opisu, ale posiadanie własnego, może Ci oszczędzić wielu niepotrzebnych rozmów i rozczarowań. Co napisać o sobie w opisie na Tinderze? To, co uważasz za najistotniejsze. Jeśli nie szukasz niczego poważnego, napisz to. Nie przysporzy Ci to popularności wśród poszukiwaczy przygód, ale czy o taką popularność Ci chodzi? Z doświadczenia wiem, że lepiej od razu powiedzieć o swoich oczekiwaniach, niż od tracić czas na nic niewnoszące rozmowy. Co prawda nigdy nie wiadomo co ze znajomości wyniknie i nikt przy zdrowych zmysłach nie myśli o związku po 1 czy nawet 5 randkach z Tindera, ale jeśli ktoś od razu mówi, że jest w związku, szuka przygody na chwilę, najlepiej bez wzajemnego poznawania się, to nie ma sensu wzajemnie tracić czasu. Oszust z Tindera – The Tinder Swindler – film, jak nie dać się oszukać na Tinderze? W ostatnich dniach hitem Netflixa stał się serial o tinderowym oszuście, Simonie Leviev, który oszukał wiele kobiet na całym świecie na kwotę szacowaną nawet na 10 milionów dolarów. Simone, klasyczny ciemnowłosy przystojniak, z wielką wprawą uwodził kolejne kobiety, aż do momentu, kiedy sprawę postanowiły ujawnić 2 z nich. Cała historia opisana w filmie, zadziwia oczywiście sporą naiwnością pań, które zaciągały kolejne długi, obdarzały Simona zaufaniem i wierzyły, w opowiadane przez niego historie. Internet oczywiście zawrzał od ocen – ale potępianie ofiar nie do końca jest uczciwe i warto tu raczej uczyć się na cudzych błędach, bo każdy z nas, na jakimś etapie życia okazał się naiwny i pewnie wiele osób bardzo racjonalnie podchodzących do życia miało również jakiś epizod, w którym uległo emocjom, uwierzyło komuś, kto kłamał czy oszukiwał. Oszust z Tindera działał według klasycznego schematu -obietnice – bliskość – oddalenie. Warto to zapamiętać. Warto także zapamiętać podstawowe zasady bezpieczeństwa i nawet kiedy emocje nas niosą, a pożądanie odbiera rozum, starać się o nich pamiętać. Pamiętajmy, że aby nie dać się oszukać na Tinderze, warto weryfikować tożsamość osoby, z którą się spotykamy. Nie podejmować pochopnych decyzji o wyjeździe, czy odwiedzinach w domu. Zawsze informować kogoś zaufanego o naszym spotkaniu, umawiać się w miejscach publicznych i z bardzo dużą ostrożnością podchodzić do sytuacji, w których ktoś prosi nas o wsparcie – zwłaszcza finansowe. Nie udostępniać nikomu swoich dokładnych danych osobowych, np. skanów dokumentów! Tu warto także słuchać intuicji i pamiętać o podstawowej zasadzie: ludzie zwykle chcą się pokazać w lepszym świetle, często koloryzują, a Tinderowe obietnice, dla własnego zdrowia psychicznego lepiej dzielić przez 5. Podsumowanie: TINDER czy warto? Jeśli szukasz odpowiedzi na pytanie o to czy warto randkować na Tinder, nie dam Ci jednoznacznej odpowiedzi. Znam pary, które się tam poznały i są ze sobą od wielu już lat. Znam też dziesiątki jeśli nie setki osób, które o Tinderze nie mają dobrego znania i które podobnie jak moi bohaterowie, o których pisałam wyżej, doświadczyli wielu rozczarowań korzystając z aplikacji. Jeśli samotność doskwiera, warto dać szansę także Tinderowi. Warto jednak również pamiętać o bezpieczeństwie, rozważnie podchodzić do zawieranych znajomości, nie pozwalać porwać się złudzeniom. Tinder rzadko staje się cudowną receptą na samotność, ale jeśli nie Tinder to co? W czasach, kiedy nie można pójść do baru, kiedy nosimy maski, poznanie kogoś zupełnie nowego, jest jeszcze trudniejsze niż wcześniej. Książka nie tylko o Tinderze – najpierw wiedza, potem randka! Jeśli interesują Cię inne zagadnienia związane z Tinderem, miłością i zmianami, które zaszły w relacjach w ciągu ostatnich lat – sięgnij po mojego e-booka. Ponad 130 stron konkretnej wiedzy psychologicznej, socjologicznej i doświadczeń czytelników, które pomogą Ci uporać się z tematem miłości. A jaka jest Twoja opinia o Tinderze? Jak jeszcze warto szukać partnera, miłości? Daj znać w komentarzu! Większość osób marzy o prawdziwej i romantycznej miłości, o dzieleniu życia z bratnią duszą, z którą będzie można porozumiewać się bez słów. W praktyce osiągnięcie takiego celu może być jednak bardzo trudne, w pędzie rzeczywistości ciężko bowiem zawsze dostrzec wszystkie jej niuanse i wykorzystać odpowiednie momenty. Bazując na własnym środowisku nie zawsze jest się w stanie poznać tą jedną, wyjątkową osobę. Nie ulega wątpliwości: szczęściu czasami trzeba pomóc. Szansą może być… Tinder. Co to jest Tinder? Tinder jest to aplikacja komórkowa, która najogólniej mówiąc służy do poznawania się. Zakładają ją najczęściej single chcący poznać kogoś wartościowego lub przynajmniej dobrze się pobawić. Działanie aplikacji jest bardzo proste: wyświetla ona profile osób dostępnych w okolicy (ustawić ją można suwakiem do maksymalnie 160 km). Osoby, które pojawiły się na ekranie w zależności od subiektywnej oceny można przesunąć w prawo, a więc na tak lub w lewo, czyli na nie. Jeżeli użytkownik również przesunie w prawo, para zostanie „zmatchowana” i będzie można zacząć ze sobą konwersację na czacie. Cały system wydaje się bardzo prosty. Na wstępie jedyne o co trzeba zadbać to atrakcyjny, przyciągający profil, który pozwoli przyciągnąć potencjalne drugie połówki. Tinder dopasowany jest do potrzeb każdej orientacji – niezależnie od swojej płci można zaznaczyć jaką się jest zainteresowany. Czy Tinder jest darmowy? Aplikacja jest darmowa w swoim podstawowym pakiecie. Płacąc za dodatkowe opcje można dowiedzieć się od kogo dostało się przesunięcie w prawo – zazwyczaj „tak / nie” rozdaje się całkowicie w ciemno. Aplikacja w podstawowej formie wprowadza również ograniczenie liczby osób dziennie przesuniętej na tak; dopiero płacąc można przejść na nielimitowany dostęp. Osoby, które są nieco hojniejsze mogą również zainwestować w tzw. Boosty, które umożliwiają pokazanie się wszystkim osobom w okolicy w przeciągu pół godziny. Nawigacja wpisu Redakcja Tinder – co to tak naprawdę jest?Aplikacja randkowa Tinder powstała w 2012 roku dzięki piątce dobrych znajomych. Nazwa to synonim punktu zapalnego i zasady działania Tindera – aplikacja randkowa ma bowiem rozpalać znajomości, nawiązane online. Pierwotnie mogli z niej korzystać jedynie studenci z amerykańskich uniwersytetów, stopniowo Tinder zdobył cały świat. Także Tinder Polska jest coraz popularniejszy. Nasi rodacy, używający rodzimej wersji aplikacji randkowej, mają wciąż do wyboru jedynie możliwość zaznaczenia dwóch płci, podczas gdy zagraniczne ustawienia to znacznie więcej propozycji, uwzględniających chociażby osoby transpłciowe czy randkowy Tinder został stworzony z myślą o systemach operacyjnych Android oraz iOS. Tinder online to jeden z bardziej lubianych sposobów nawiązywania znajomości w sieci przez młodych ludzi. Czyżby podrywanie w realu całkowicie wymarło? Wszak aplikacje podobne do Tinder zdobywają rynek i konkurencja wzrasta. Niektórzy mają po kilka profili w aplikacjach randkowych celem nawiązywania możliwie największej liczby kontaktów z użytkownikami różnych portali. Tinder jest aplikacją stricte towarzyską, dzięki której poznamy osoby o odpowiadającej nam orientacji seksualnej, raczej w bliskiej odległości geograficznej, z którymi umówimy się na drinka za godzinę, pójdziemy na imprezę w przypadku braku +1 albo zaprosimy je do siebie nie na partyjkę przyda się Tinder? Randki online i nie tylkoPortal randkowy Tinder nie ma najlepszej opinii przez spłycanie jego roli w filmach czy serialach zza oceanu, bo to właśnie z USA pochodzi. Ale sami pracujemy na skrajne opinie o Tinderze, gdyż analiza statystyk pokazuje, że spora część użytkowników aplikacji wcale nie jest stanu wolnego. Nawet 1/3 osób, które korzystają z Tindera regularnie, pozostaje w związkach partnerskich bądź małżeńskich. Mnóstwo osób ma również dzieci, do czego się nie przyznaje online, chcąc zwiększyć swoje szanse na maksymalnie najatrakcyjniejszą jednonocną zdobycz. Z portalu korzysta nieco więcej mężczyzn niż kobiet, dodatkowo jest on najpopularniejszy wśród osób młodych, mieszkających w większych miastach. Tinder aplikacja najchętniej ściągana jest na smartfony przez ludzi nowoczesnych, lubiących wyzwania i na Tinderze łączy się automatycznie z profilami w innych portalach społecznościowych. Jeśli więc nie chcemy, aby inni randkujący w sieci widzieli nasze zdjęcia na Instagramie czy ulubione piosenki na Spotify, trzeba koniecznie usunąć działa Tinder?Mechanizm działania Tindera jest prosty – jeśli ktoś nam się spodoba, przesuwamy palcem po ekranie smartfona w prawą stronę albo klikamy ikonkę serca i liczymy na to, że druga osoba postąpi tak samo na widok naszego zdjęcia profilowego. Opis jest w tym momencie kwestią drugorzędną. Gdy wyskoczy nam dopasowanie na Tinderze, możemy porozmawiać na zacząć korzystać z Tindera, potrzebne jest konto na Facebooku (spokojnie: aktywność na Tinderze nigdzie się nie pojawi) albo numer telefonu. Tinder sam podpowiada, jakie zdjęcia są najpopularniejsze na portalu społecznościowym, można je więc zatwierdzić albo samodzielnie dodać nowe. Warto dobrze wypełnić cel założenia konta na Tinderze, oczekiwania oraz własne cechy na profilu. Podniesie to szanse na znalezienie jak najlepszych dopasowań, które często owocują trwałymi związkami, a nie tylko przelotnymi znajomościami. Po ustawieniu wszystkich filtrów wyskakują nam konkretne propozycje podstawowej wersji Tindera jest całkowicie darmowe. Koszty trzeba ponieść, gdy najdzie nas ochota na włączenie opcji dodatkowych. Zaliczamy tutaj odległość, w jakiej od nas ma znajdować się potencjalny partner: bezpłatnie zobaczymy kobiety i mężczyzn do 161 jakość naszego artykułu:Twoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści. Tinder to moja niezdrowa obsesja. To nie tak, że jestem seksoholikiem. Mnie po prostu fascynuje mechanika i algorytm tej aplikacji, które w swojej prostocie i skuteczności osiągnęły to, co nieosiągalne dla innych. Pod tą powierzchnią kryje się jednak sporo niespodzianek. Z miejsca zaznaczę, że przewertowałem, jak to się ładnie mówi, bogatą literaturę przedmiotu. Zarówno obskurne artykuły naukowe z zaskakującymi wynikami badań, jak i artykuły odważnych pionierów z Business Insidera i Fast Company, którzy dla dobra cywilizacji postanowili eksperymentować na sobie. Jednocześnie, od 4 lat działam pod przykrywką na Tinderze jako Harrison Ford. Slowem, przychodzę przygotowany i z darami. 1. Tinder ma “secret rating”, czyli obiektywna ocenę Twojej atrakcyjności Wiem, że nie chcesz tego usłyszeć, ale to nie Twoi znajomi, ani nawet nie Ty, wiesz lepiej, czy jesteś atrakcyjny/-a, tylko Tinder – dzięki zagregowanym danym z reakcji tysięcy użytkowników na Twoją osobę. Tinder wyciąga średnią – wynik, będący ekwiwalentem Twojej atrakcyjności, który powstaje w wyniku masowego głosowania na zasadzie “hot or not”. Czyli mądrość tłumu + big data. Ten wskaźnik to tzw, Elo Score (nawiązanie do oceny umiejętności graczy w szachach; kto wpadł na to, żeby połączyć Tindera z szachami…?). Nie jest dostępny publicznie. Siedzi “w bebechach” aplikacji i chyba dobrze, że go nie znasz, bo mogłoby to zaprowadzić Cię na kurację do Ciechocinka. Poza tym CEO Tindera, Sean Rad, podkreśla, że to nie tyle wskaźnik “atrakcyjności”, co “pożądania”. Jeśli to jakieś pocieszenie… Jako ciekawostka, jeden z dziennikarzy magazynu Fast Company otrzymał dostęp do swojego wskaźnika pożądania. Czeka na Ciebie w Ciechocinku. 2. Tinder dysponuje toną informacji na Twój temat Dziennikarz Guardiana poprosił Tindera o udostępnienie posiadanych przez nich o nim informacji. Wysłali mu 800 stron danych. Osiemset stron dot. 1 użytkownika. Na 50 milionów! Jeżeli używasz Tindera, to algorytm zagregował dane o lokalizacjach, w których bywasz, o Twoich zainteresowaniach (przez API Facebooka), pracy i zajęciach, gustach muzycznych (Spotify), zdjęciach i ulubionych potrawach (Instagram). Witaj w świecie big data. Pytanie, czy jest to zaskakujące biorąc pod uwagę tony danych, które zostawiamy na co dzień w social media i w naszym cyfrowym śladzie? Tinder przynajmniej daje nam szansę pójść z kimś do łóżka. Także może jest to warte pewnej ofiary. 3. Istnieje Tinder dla VIPów, do którego nigdy nie będziesz mieć dostępu I nazywa się Tinder Select. To ekskluzywny klub zarezerwowany tylko dla VIPów: celebrytów, bogaczy, supermodelek i ludzi pięknych, którzy cieszą się największym powodzeniem na Tinderze. (Spoiler alert: nie należę do nich). Wg dziennikarza Business Insidera, który testował Tinder Select, appka wygląda tak samo. Ba! To jest ten sam Tinder, ale pojawiają się w nim osoby z klubu z piękna, błękitną poświatą, podkreślającą ich boskość. I co najlepsze – algorytm nagina dla nich swoje reguły, bo cieszą się wielkim powodzeniem. 4. Najgorętsze wyniki z reguły wyświetlają się najpierw Prosta sprawa. Żeby utrzymać nasze zainteresowanie aplikacją i dać nam pozytywny motywator, algorytm Tindera zawsze na początku każdej sesji podsuwa nam osoby z wyższym wynikiem atrakcyjności. 5. Im częściej korzystasz z Tindera, tym wyższe masz szanse na match To również forma warunkowania instrumentalnego, którą twórcy Tindera wkodowali w algorytm swojej aplikacji. Chcą Cię od niej subtelnie uzależniać, bo im częściej będziesz z niej korzystać, tym większe ilości osób się wyświetlisz w okolicy = tym większe szanse na match. 6. Im częściej swipe’ujesz w lewo, tym niższe masz szanse na match Nie chodzi tylko o to, że jeśli wybierasz zawsze lewo, to nigdy nie połączysz się z nikim w parę. Algorytm Tindera po prostu nie lubi użytkowników, którzy są zbyt wybredni – jak ja. Dlaczego? Bo postrzega to jako spamerstwo albo bota. Działa to także w drugą stronę. 7. Teoria gier mówi: przesuwaj zawsze w prawo To hit. Swego czasu ukazał się szalony tekst w Buzzfeed, w którym autor – bardzo sensownie! – dowodzi, że zastosowanie podstaw teorii gier sprawdza się w przypadku Tindera. I nazwał to regułą“always swipe right”. Zawsze. Bez względu na wszystko. Jeśli jesteś facetem. Otóż przeglądanie profilu użytkowniczki zajmuje ok. 4 s, ale nie wiadomo, czy odwdzięczy się ona lajkiem. A więc może to być czas stracony. Przesuwanie automatyczne w prawo każdego profilu to ok. 0,7 s. A zatem opłaca się przeglądać tylko te profile, z którymi zostaliśmy połączeni w parę. — Ciekawostek jest więcej, a 5 dodatkowych przedstawiłem na moim live na vlogu, które możesz sprawdzić tutaj:…i które zostaną rozwinięte jeszcze w kolejnych odcinkach dot. psychologii Tindera… i sposobów na wykorzystanie jego mechaniki w sposób niekonwencjonalny. Tymczasem pamiętaj, żeby przesuwać zawsze w prawo. Tinder – aplikacja na miarę XXI wieku Tinder to aplikacja na smartfona do nawiązywania znajomości, która powstała w Ameryce w 2012 roku jako odpowiedź na zmiany stylu życia singli. Natychmiast zdobyła ona fanów wśród mieszkańców studenckich kampusów, a rok później otrzymała prestiżową nagrodę dla start-upów: Crunchie Award podczas festiwalu TechCrunch w Dolinie Krzemowej. Tinder swoją szczytową popularność osiągnął przy okazji zimowych igrzysk olimpijskich w Sochi, kiedy członkowie amerykańskiej reprezentacji zachwycili się możliwościami kontaktów miłosnych, jakie dał im Tinder podczas przebywania w olimpijskiej wiosce. Obecnie Tinder posiada 24 wersje językowe i ponad 10 milionów użytkowników aktywnych codziennie. Źródło: Tinder – Polska randkuje w sieci W Polsce spece od Internetów rozpisywali się na temat Tindera już w 2014 roku. Do teraz jego popularność cały czas rośnie, wzbudzając nieustannie kontrowersje i skrajne emocje. O Tinderze pisano już w Polityce, itd. Według różnych źródeł, Polacy porzucają tradycyjne portale randkowe na rzecz rozwiązania darmowego i super prostego, bez konieczności uzupełniania długich testów dopasowania. Źródło: Jak to działa? „It’s a match” Aby założyć konto na Tinderze wystarczy posiadać profil na Facebook, z którego Tinder pobiera wybrane przez nas zdjęcia i podstawowe informacje. Skutkiem tego w mgnieniu oka możemy zobaczyć w telefonie proponowane nam przez Tindera kandydatury potencjalnych kandydatów – wyświetlają się ich zdjęcia oraz imię. Dobierani są oni na podstawie naszego wieku, orientacji seksualnej oraz odległości geograficznej, w jakiej się od nas znajdują. Jeśli ktoś wpadnie nam w oku, możemy polubić jego profil, o czym osoba ta dowie się dopiero wtedy, jeśli odwzajemni kliknięcie. Wtedy właśnie pojawia się intrygujące powiadomienie „It’s a match” i rozpoczyna się właściwy flirt z daną osobą. Nie tylko prostota użytkowania różni Tindera od bardziej klasycznych sposobów randkowania w sieci. Tinder, jako aplikacja zza oceanu jest po prostu modna, w przeciwieństwie do trochę obciachowych, rodzimych portali randkowych. Szukanie miłości „po polsku” nie jest powodem do dumy, natomiast nawiązywanie szybkich znajomości w iście amerykańskim stylu – cool. Jego popularnośc to zatem w dużej mierze kwestia mody, nie tylko odpowiedzi na rosnące potrzeby przynależności. Warto jednak dodać, że Tinder nie jest portalem randkowym, ale raczej łącznikiem między światem wirtualnym a tym 4D. O ile tradycyjne portale randkowe nastawione są na zakochiwanie się przez Internet i prowadzenie długich konwersacji online, Tinder ma być tylko prostym sposobem na przejście z online do offline. Jest on typową aplikacją SoLoMo, czyli łączącą w sobie elementy społecznościowe (logowanie przez Facebook), lokalizacyjne (wybierani są kandydaci oddaleni od nas maksymalnie o 160 km) i mobilne (Tinder to aplikacja na smartfona). W pewnych aspektach Tinder bardziej przypomina zyskujące na popularności tzw. szybkie randki (speed dating), gdyż również nastawiony jest na błyskawiczną selekcję kandydata. Źródło: Tinder – opinie są różne… Czy Tinder to aplikacja do nawiązywania relacji stricte seksualnych, czy jest moralna, czy przyjmie się w naszej kulturze? To pytania, których odpowiedzi jest tyle samo ile użytkowników Tindera. Twórcy aplikacji bowiem nie sugerują w jaki sposób powinna być wykorzystywana – wszystko zależy od poziomu kultury osobistej i pomysłowości ludzi. Krytykowanie aplikacji za to, że daje możliwości, których wcześniej nie dawał inny program, może okazać się pochopne. W Internecie nie brakuje historii miłosnych ludzi, którzy wykorzystali Tindera do celów matrymonialnych, a nie wyłącznie seksualnych. Źródło: Marketingowy potencjał Tindera Mimo, iż Tinder nie prowadzi oficjalnych statystyk dotyczących liczby użytkowników w kontekście lokalnym, to jego popularność oraz siła zaangażowania użytkowników mogą stanowić marketingowy potencjał. Jeśli tylko marketingowiec potrafi się elastycznie dopasować do reguł obowiązujących na Tinderze – „fast life”, to będzie też w stanie przeprowadzić przy jego pomocy akcje typu „guerilla marketing”. Jak pisze Hatalska na swoim portalu „każde pierwsze kontekstowe wykorzystanie serwisu, który jest w danym momencie na fali wznoszącej [Tinder], zasługuje przynajmniej na wyróżnienie – choćby po to, by inspirować innych”. Przykładowo Puppy Love to popularny i szeroko komentowany case, który wykorzystuje Tinder’a w procesie adopcji psów. Z czworonożnym wybrankiem można porozmawiać i umówić się na niezobowiązującą randkę. Źródło: Innym przykładem wykorzystania Tindera było przeprowadzenie eksperymentu socjologicznego, który miał dowieść, że dziewczyny niepalące są bardziej atrakcyjne. Źródło: Z kolei Amnesty International stworzyła swój profil, gdzie w miejscu zdjęcia ukazywał się napis: „Nie wszystkie kobiety mają taki wybór jak Ty”. Z profilu następowało przekierowanie na stronę WWW organizacji. Wszystko w ramach akcji, która miała unaocznić problem łamania praw kobiet w różnych częściach świata. Przyszłość Tindera Czy kontrowersyjna aplikacja przetrwa czy umrze śmiercią naturalną, podobnie jak wiele aplikacji, które bazują tylko na chwilowej modzie? Na pewno twórcy Tindera będą starali się rozwijać swój program i starać się, aby Tinder ewoluował. Pytanie tylko w jakim kierunku. Obecnie jest to droga ku portalom tradycyjnym, czyli rezygnacja z unikatowości Tindera (odpłatne konto Premium, które nie limituje lokalizacji) na rzecz jego uniwersalności. Co więcej, powstają klony Tindera np. aplikacja dla mniejszości seksulanych czy dla osób… poszukujących pracy. Trwają też próby nad stworzeniem polskiego odpowiednika Tindera. Czy będzie on niczym wśród światowych platform aukcyjnych? Zadecydują o tym i marketingowcy, i single. Źródło: Autor: Maria Mucha

co znaczy 420 tinder